Marmaris Ultra Maratonu, her yıl doğası, parkuru ve atmosferiyle trail koşucularını bir araya getiriyor. Bu yıl 16K kategorisini birincilikle tamamlayan Merve Suğra Aktürk ile hem yarış deneyimini hem de koşuyla kurduğu bağı konuştuk. Tıp eğitimi, atletizm, oryantiring ve trail koşusunun bir araya geldiği keyifli bir sohbet oldu.

Herkese merhaba, ben Merve. 19 yaşındayım, aslen Muğlalıyım, ancak şu anda Kütahya’da tıp okuyorum. 2. sınıftayım. Açıkçası çok fazla branşla ilgileniyorum, tabii okul her ne kadar yorucu olsa da, atletizm dışında oryantiring ve dağcılıkla ilgileniyorum. Ve yaptığım her işte inanılmaz insanlarla tanıştığımı düşünüyorum ve bu benim temel motivasyonumu oluşturuyor.
Ben ilkokulda, 10 yaşımda atletizm ile tanıştım. O sıralarda milli atlet olacağımı düşünüyordum yalnız 😅 Birkaç yıl yarışlara katıldım ancak daha sonra benim LGS yılımın olması ve karantina nedeniyle ara verdim. Lisede tekrar başlamak istedim ancak okul yoğunluğum sebebiyle yürütemedim.
Ancak lisede oryantiringle tanışma fırsatım oldu ve lisede oryantiring yaptım. Üniversiteye geçtiğimde içimde bir şeylerin ukte kaldığını düşünüp tekrar atletizme başladım. Şu anda hem oryantiring hem de atletizm sporcusu olarak devam ediyorum.
Şu an düşündüğümde her ne kadar bir yoruculuğu olsa da o an o kadar zevk aldım ki “iyi ki katılmışım” dedim. Açıkçası birinci olmayı beklemiyordum, sadece elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım her zaman olduğu gibi.
Her ne kadar bir yoruculuğu olsa da, manzaralar inanılmazdı. Her çıkışın sonunda sizi muazzam bir Marmaris manzarası ve uçsuz bucaksız bir deniz bekliyordu. Kesinlikle gelecek yıl tekrar katılmak istiyorum.
Parkur beklediğim gibiydi, inişli çıkışlıydı. Tabii çıkış kısmı her ne kadar yorucu olsa da her yokuşta, her virajı aldığınızda manzara kısmı çok güzeldi. Büyüleyici bir Marmaris manzarası ile karşılaşıyorsunuz ve o sizi ilerlemeye motive ediyor.
Hatta parkurda bir kere yere kapaklandım, ancak daha sonra kalktım ve devam ettim. O an motivasyonumuzu korumamız çok önemli.
Yarışa katılma motivasyonumu Muğlalı olmam ve trail yarışını merak etmem oluşturmuştu açıkçası. Aktif olarak son 2 yıldır yol yarışına koştum ancak trail yarışına katılmamıştım.
Oryantiring yapıyorum, dediğim gibi; dolayısıyla her gün koşu antrenmanım oluyor, tabii uzun sakatlık yaşadığım dönemleri saymazsak. Bunun sonuçta etkili olduğunu düşünüyorum.
Çok güzel bir duyguydu. Çok tanınan biri değilim tabii. İnsanların tepkileri çok güzeldi, en güzeli finishte babamla birlikte bu anı yaşamak oldu. Her zaman beni desteklediler ve her şey onlar sayesinde oldu diyebilirim.
Koşu herkesin hobi olarak yaptığını düşündüğü, ancak benim için tıp kadar önemli ve inanın, açıkçası, koşu, herkesin hobi olarak yaptığını düşündüğü ancak benim için tıp kadar önemli ve inanın, hobiden daha fazlası.
10 yaşında ortaokulun ilk günü bizden hayallerimizi yazmamız istenmişti ve ben milli atlet olacağımı ve beyin cerrahı olacağımı yazmıştım. Tabii ki milli atlet olamayacağım artık ancak her zaman koşuyla iç içe olacağımı düşünüyorum.
Yine yol yarışlarına katılacağım tabii, arada trail koşmak istiyorum. Bunun tadını bir kere almış bir insanım artık. Aynı zamanda oryantiringde milli takıma girme hedefim var. Bu yönde ilerleyeceğim ve her zaman kendimi geliştirmeye çalışacağım.
Kesinlikle bir kere deneyimlemenizi tavsiye ediyorum. Sonrasında her yıl katılmak isteyeceklerini düşünüyorum.
Atmosfer çok güzeldi. Sizi çok güzel bir ekip parkur boyunca destekliyor. Ayrıca finishte insanların sizi tüm enerjileriyle karşılaması inanılmazdı.
Merve’nin Marmaris Ultra deneyimi, trail koşusunun neden bu kadar sevildiğini güzel şekilde özetliyor. Zorlayıcı parkur, güçlü atmosfer ve yarış boyunca kurulan bağlar, bu deneyimi sadece bir yarış olmaktan çıkarıyor.