2026 İstanbul Maratonu: 7 Yıllık Rekor, Binlerce Koşucu ve Organizasyona Gölge Düşüren Aksaklıklar
KOSU.CO | YARIŞ DEĞERLENDİRMESİ | 5 KASIM 2026

48. İstanbul Maratonu, 1 Kasım 2026 Pazar günü binlerce koşucuyu iki kıta arasında buluşturdu. Yedi yıllık parkur rekorunun kırıldığı, elit atletlerin yüksek tempolu mücadelesine sahne olan organizasyon, sportif açıdan önemli başarılara imza attı. Ancak yarış sonrasında madalya eksikliği, emanet eşya teslimindeki sorunlar ve başlangıç alanındaki kargaşa, maratonun organizasyon kalitesine ilişkin ciddi soru işaretleri yarattı.
Bu yıl 143 farklı ülkeden toplam 45.679 kişinin kayıt yaptırdığı organizasyonda, 42 kilometrelik maraton mesafesini 6.160 koşucu başarıyla tamamladı. Bu rakamlar, İstanbul Maratonu’nun hem uluslararası katılım hem de amatör koşucular açısından taşıdığı önemi bir kez daha ortaya koydu.
48. İstanbul Maratonu’nda neler yaşandı?
Yedi yıllık parkur rekoru tarihe karıştı
Yarışın en önemli sportif gelişmesi erkekler kategorisinde yaşandı.
Kenyalı Philimon Kiptoo Kipchumba, 42,195 kilometrelik parkuru 2:08:44,9’luk dereceyle tamamlayarak İstanbul Maratonu’nun yeni parkur rekorunu kırdı.
Bir önceki rekor, 2019 yılında Daniel Kibet tarafından elde edilen 2:09:44’lük dereceydi. Böylece tam yedi yıldır geçilemeyen sınır yaklaşık bir dakika geliştirilmiş oldu.
Erkeklerde podyumun diğer iki basamağında Etiyopyalı Sufaro Woliyi Kebeto (2:08:54,7) ve Kenyalı Vincent Kipyegon Ronoh (2:08:57,7) yer aldı. İlk üç sporcunun 13 saniyelik aralıkta finiş görmesi, zirvedeki rekabetin ne kadar yakın olduğunu gösterdi.
Kadınlarda Etiyopyalı atletlerden üçlü başarı
Kadınlar kategorisinde Etiyopyalı Kasanesh Ayenew Baze, 2:24:40,6’lık derecesiyle birinciliği elde etti.
Yarışın en dikkat çekici detaylarından biri, ilk iki kadın atlet arasındaki yalnızca 6,6 saniyelik farktı. Azmera Abreha Gdey 2:24:47,2 ile ikinci olurken, Diribe Hirko Alemu 2:25:00,6 ile üçüncülüğü aldı.
Böylece Etiyopyalı sporcular kadınlar kategorisinde podyumun tamamını oluşturdu.
Türk atletler İstanbul Maratonu’nda ne yaptı?
Türk sporcular arasında erkeklerde en iyi dereceyi 2:17:53,6 ile Hüseyin Can elde etti. Genel klasmanda 11. sırada yer alan Can’ı, 2:18:47,1 ile 12. olan Mert Girmalegesse takip etti.
Halil Yaşın ise 2:19:31,9 ile 14. sırada yarışı tamamladı. Kadınlarda Sultan Haydar 2:38:02,9 ile 11. sırayı aldı.
Elit sporcuların performansı, İstanbul Maratonu’nun uluslararası rekabet gücünü ortaya koyarken Türkiye’deki uzun mesafe koşuculuğunun gelişimi üzerine konuşmak için de önemli bir zemin oluşturdu.
Binlerce amatör koşucu için farklı bir maraton hikâyesi
Elit atletler parkur rekorları için mücadele ederken binlerce amatör koşucu kendi kişisel hedeflerini gerçekleştirmek için yola çıktı.
Yarış sonuçlarını analiz eden Race Anatomy’nin yayımladığı verilere göre 42K mesafesinde 6.160 sporcu finişe ulaştı. Bu koşucuların 4.836’sı erkek, 1.324’ü kadındı. Maratonun ortanca bitiriş süresi ise 4:26:58 olarak hesaplandı. Maraton sonuçları ve analizi
Bu veriler, yarışın yalnızca iki saatlik elit atlet performanslarından ibaret olmadığını gösteriyor. Dört, beş, hatta altı saatin üzerinde parkurda kalan koşucular açısından İstanbul Maratonu, aylarca süren hazırlığın ve kişisel mücadelenin sonucunu temsil ediyor.
Tam da bu nedenle organizasyonun başarısını değerlendirirken yalnızca kazananları ve kırılan rekorları değil, tüm koşucuların yarış deneyimini dikkate almak gerekiyor.
Madalya kalmaması: 42 kilometreyi bitiren koşucuların hayal kırıklığı
2026 İstanbul Maratonu’nun en ciddi organizasyon sorunlarından biri, 42K yarışını tamamlayan bazı koşucuların finiş madalyalarını alamaması oldu.
Bir maraton madalyası, maddi değerinden çok daha fazlasını ifade ediyor. Özellikle ilk maratonunu tamamlayan veya zaman barajına yetişmek için son kilometrelerde mücadele veren bir sporcu açısından madalya, aylar süren emeğin somut hatırası.
Bu nedenle katılımcı ve finisher sayısının öngörülebilir olduğu bir organizasyonda madalya eksikliği yaşanması, yalnızca lojistik bir sorun olarak değerlendirilemez.
Uluslararası bir maratonda, organizasyonun ilan ettiği süre sınırında finişe ulaşan her koşucunun hak ettiği madalyaya erişmesi temel bir hizmet standardı olmalı.
Madalya eksikliğinden etkilenen toplam sporcu sayısı ve sonradan yapılacak teslimatların takvimi konusunda doğrulanmış, kapsamlı bir resmi açıklamaya ulaşamadık.
Emanet eşya sisteminde aksaklıklar: Çantalarını teslim edemeyen ve finişte bekleyen koşucular
Yarışın eleştiri konusu olan bir diğer alanı, koşucuların kişisel eşyalarını başlangıç noktasından finişe taşıyan emanet eşya sistemi oluşturdu.
Pace kapılarında yaşanan kargaşa: Yarış başlamadan önce artan stres
2026 İstanbul Maratonu’nda dikkat çeken bir diğer organizasyon problemi, başlangıç alanındaki pace kapıları ve koşucuların doğru start koridoruna ulaşma süreciydi.
Organizasyon kurallarına göre sporcular, önceki yarış derecelerine göre belirlenen ve göğüs numaralarında belirtilen harfli kapılardan giriş yapmak zorundaydı. Amaç, benzer hızdaki koşucuları bir arada başlatarak yarışın daha düzenli ve güvenli ilerlemesini sağlamaktı.
Ancak başlangıç alanındaki fiziksel yerleşim, özellikle eşya teslim noktalarıyla kapıların aynı bölgede yoğunlaşması nedeniyle bazı koşucular için sorun yarattı.
Burada yalnızca bir kalabalık yönetimi probleminden söz etmiyoruz. Maraton koşucuları, aylarca hazırlandıkları yarışa belirli bir ısınma, beslenme ve tempo planıyla geliyor. Başlangıç öncesi yaşanan belirsizlik, bu hazırlık sürecini doğrudan etkileyebiliyor.
Parkur ve koşu deneyimi: İstanbul’un güçlü tarafları
Organizasyona yönelik eleştiriler, İstanbul Maratonu’nun kendine özgü yarış deneyiminin önemini azaltmıyor.
Asya’dan Avrupa’ya uzanan rota, Boğaz manzarası, Tarihî Yarımada ve Sultanahmet finişi, İstanbul’u dünya maraton takviminde farklı bir konuma yerleştiriyor.
Özellikle amatör koşucular açısından yarışın en değerli taraflarından biri, şehirdeki koşu topluluklarının ve seyircilerin yarattığı atmosfer.
Parkur boyunca oluşturulan cheerzone’lar ve gönüllü destek noktaları, koşucuların fiziksel ve zihinsel olarak zorlandıkları kilometrelerde önemli motivasyon kaynakları oluşturuyor.
2027 İstanbul Maratonu için neler iyileştirilmeli?
48. İstanbul Maratonu’nun ardından organizatörlerin üzerinde çalışması gereken bazı konular netleşiyor:
- Madalya ve finiş malzemeleri: Süre barajını karşılayan her koşucu için yeterli madalya ve yedek stok bulundurulmalı. Eksik teslimatlar için yazılı takip sistemi oluşturulmalı.
- Emanet eşya lojistiği: Araç hareket saatleri, çanta kapasitesi ve finiş teslimat süreçleri ölçülebilir hale getirilmeli. Ulaşım gecikmelerine karşı alternatif planlar hazırlanmalı.
- Pace kapıları ve başlangıç düzeni: Koşucu yoğunluğu koridorlara dengeli dağıtılmalı. Eşya araçları ile start girişleri birbirini engellemeyecek şekilde konumlandırılmalı.
- Koşucu iletişimi: Gecikmeler, değişiklikler veya tedarik sorunları oluştuğunda yarışmacılara anlık ve açık bilgilendirme yapılmalı.
- Organizasyon sonrası şeffaflık: Şikâyet sayıları, çözüm süreçleri ve bir sonraki yıl yapılacak iyileştirmeler kamuoyuyla paylaşılmalı.
Sonuç: İyi bir maraton yalnızca kırılan rekorlarla ölçülmez
2026 İstanbul Maratonu, sportif açıdan hafızalarda kalacak bir yarış oldu. Yedi yıllık parkur rekorunun kırılması, elit atletlerin yakın mücadelesi ve binlerce amatör koşucunun iki kıtayı birbirine bağlayan parkurda buluşması, organizasyonun güçlü yanlarını ortaya koydu.
Bununla birlikte madalya eksikliği ve başlangıç alanındaki organizasyon sorunları, yarışın geliştirilmesi gereken yönlerini de görünür kıldı. Emanet eşyaların finişe ulaştırılmasıyla ilgili aktarılan gecikmeler ise kapsamı ve nedenleri açıklığa kavuşturulması gereken bir konu olarak duruyor.
İstanbul Maratonu’nun uluslararası ölçekte daha güçlü bir organizasyona dönüşmesi için elit atletlere sunulan yarış standardının amatör koşucuların deneyimine de yansıması gerekiyor.
Çünkü maraton, yalnızca ilk bitiren sporcu için değil, süre sınırına dakikalar kala finiş çizgisini geçen son koşucu için de aynı özenle hazırlanmalı.
Bir maratonun gerçek başarısı, yalnızca en hızlı koşucunun derecesiyle değil, son koşucunun finiş çizgisinden nasıl bir deneyimle ayrıldığıyla da ölçülmeli.



